Thu 5 Jul 2007
Ένας χρόνος μετά…
Μεταμεσονύχτια έμπνευση του M scientist στην κατηγορία Τα της επιστήμης καμώματα , Επί - κοινωνίαν , Σοβαρότητες - καταθλίψειςΜα η ιστορία παραμένει η ίδια.
Εδώ και μέρες παρακολουθώ τις επισκέψεις μου (ναι ως σαν να τσεκάρω πίεση) και ομολογώ πως περισσότερα είναι τα hits μου πλέον από ανθρώπους που ψάχνουν να βρουν φωτογραφίες από πρόσφατες δασικές πυρκαγιές.
Πρίν ένα χρόνο λοιπόν έγραψα για τους “Αληθινούς εμπρηστές της Χαλκιδικής”. Έγραψα τις απόψεις μου βασισμένες στις γνώσεις μου και σε αυτά που πραγματικά πιστεύω.
Φέτος δεν έχω τίποτα παραπάνω να προσθέσω από αυτά που έγραψα πριν ένα χρόνο παρά μόνο να πω πως δυστυχώς φαινόμενα σαν και τα φετινά ίσως από εδώ και πέρα να γίνουν ακόμα πιο συχνά και πως ΔΥΣΤΥΧΩΣ θα πρέπει με κάποιο τρόπο να προσαρμόσουμε τις ζωές μας (συμπεριλαμβανομένου και των πολιτικών μας αποφάσεων).
Γιατί δυστυχώς η αλλαγή του κλίματος ήρθε για να μείνει. Όποια και αν είναι τα αίτια του climate change έντονα καιρικά φαινόμενα θα παρακολουθούμε από εδώ και μπρός χρόνο με το χρόνο.
Την περίοδο του καύσωνα στην Ελλάδα όταν το θερμόμετρο έφτασε τους 46 βαθμούς, η Ισπανία είχε γύρω στους 28 ενώ η Βρετανία είχε 15 και τις πιο έντονες βροχωπτώσεις των τελευταίων χρόνων. Συγκεκριμένα μέσα σε δύο ημέρες έβρεξε το άθροισμα της βροχόπτωσης δυο μηνών. Και η απόσταση είναι μόνο 2500 χιλιόμετρα.
Δυστυχώς η έλλειψη ελεύθερου μου χρόνου, δεν μου επιτρέπει να να ασχοληθώ και να ψάξω να βρω στοιχεία και αποδείξεις που να δηλώνουν ξεκάθαρα πως η αύξηση των δασικών πυρκαγιών οφείλεται στην πλειοψηφία τους όχι από οργανωμένες σπείρες εμπρειστών και ένα σωρού άλλων θεωριών συνομωσίας (βλέπε… οι Τούρκοι καίνε τα δάση μας για να πέρνουν όλο τον τουρισμό) αλλά από κλιματικά και οικολογικά κυρίως αίτια. Αυτό όμως που μπόρεσα να κάνω με μια απλή αναζήτηση στην μαγική μηχανή του Google, είναι να βρώ μια παρουσίαση μιας ομάδας επιστημόνων και της οποίας παραθέτω τόσο την περίληψη όσο και το link για την ίδια την παρουσίαση.
Πιο συγκεκριμένα η περίληψη αναφέρει:
“Abstract
This paper describes recent trends of forest fires and weather in Alaska, North America and Sakha, Far East Siberia. Both regions have reported have large forest fires in recent years. Potential causes are discussed from a climate and vegetation perspective. Mean air temperature increased about 3oC since 1830 in Yakutsk, Sakha. In Yakutsk and in interior Alaska, the rate of warming increased notably in the 1970’s. At the same time, there was a gradual decreasing trend in precipitation. Forest fire histories from the mid-1950’s in Alaska and Sakhashow that mean annual area burned increased notably in the 1990’s. A warmer, drier climate greatly increases boreal forest flammability. Under such climate conditions, large forest fires occurred near Yakustk, Sakha, in 2002. In 2004, wildfires burned 26,700km2in Alaska. Nine individual fires exceeded 1,000km2in size during a summer characterized by record high temperatures and extreme drought. A substantial portion of fire growth was realized on just a few days when strong pressure gradient winds occurred. Total burn area in 2004 was the largest since record-keeping began in Alaska in 1956. Combined with an additional 19,000km2burned in 2005, the area burned equals 10% of Alaska’s boreal forest area in just two years. The correlation between fire activity and climate trends suggests that global warming may bring more frequent large-scale fire events to the boreal forest.“
Η περίληψη αναφέρεται στην περιοχή της Αλάσκας, στην οποία έχει παρατηρηθεί αύξηση της θερμοκρασίας έως και 3 βαθμούς κελσίου από το 1830 και μείωση της βροχόπτωσης. Απο το 1990 και μετά έχει αυξηθεί ο αριθμός των δασικών πυρκαγιών στην περιοχή. Πιο συγκεκριμένα η μεγαλύτερης έντασης πυρκαγια υπήρξε το 2004 όπου καϊκε μια μεγάλη έκταση ενώ την περίοδο της εξέλιξης της πυρκαγιάς έπνεαν ισχυροί άνεμοι (σαν να αντιχούν στα αυτιά μου οι κραυγές των ειδήσειογράφων και παρουσιαστών για την άψογη επιλογή της ημέρας από την ομάδα των εμπρειστών). Συμπεριλαμβανομένου και των πυρκαγιών του 2005, έχει καεί συνολικά το 10% της δασικής έκτασης της Αλάσκας.
Το εύλογο ερώτημα όμως είναι πως η παραπάνω κατάσταση προσαρμόζεται στην Ελληνική πραγματικότητα.
Δεδομένου όμως πως το παραπάνω φαινόμενο παρατηρήθηκε σε γεωγραφικό πλάτος πάνω από 55 μοίρες και πάνω με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όταν παρόμοια φαινόμενα ξηρασίας και υψηλών θερμοκρασιών παρουσιάζονται στην Ελλάδα των 36 μοιρών γεωγραφικό πλάτος τότε οι εκδηλώσεις δασικών πυρκαγιών μπορεί να έχει τραγικά φαινόμενα.
Βλέπουμε λοιπόν πως οι δασικές πυρκαγιές ήρθαν για να μείνουν δυστυχώς. Αν στο φυσικό αυτό φαινόμενο βάλουμε και τις πυρκαγιές που εκδηλώνονται είτε από εκούσιο είτε ακούσιο εμπρησμό τότε η Ελλάδα μπαίνει σε μια ακόμα πιο κρίσιμη ζώνη.
Με τα αναρίθμητα χρόνια που εκδηλώνονται δασικές πυρκαγιές στην χώρα μας θα πρέπει μέχρι σήμερα να είχαμε αναπτύξη ένα από τα καλύτερα δασοπυροσβεστικά συστήματα. Με σωστή και σοβαρή μελέτη των περιοχών που εκδηλώθηκαν πυρκαγιές στο παρελθόν, με πρόβλεψη των κρίσημων περιοχών και εγκατάστασης ενός δασικού πυροσβεστικού δικτύου με έμπειρους πυροφύλακες, δασοπυροσβέστες και ενός σύγχρονου στόλου πυροσβεστικών οχημάτων, ελικοπτέρων και αεροπλάνων.
Και αν όλα αυτά ακούγονται ως επιστημονική φαντασία ή απόκομμα ενός θεωρητικού επιστημονικού περιοδικού δεν αρκεί παρά να κοιτάξουμε παρόμοιες περιοχές μεσογειακού κλίματος συμπεριλαμβανομένου της “γειτονικής” ισπανίας και φυσικά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η θεωρία μπορεί να γίνει και πράξη παρά μόνο αν το θέλουμε.
Μα δυστυχώς στην Ελλάδα δεν θέλουμε.

