Έχω την καταπληκτική ιδέα. Την συζητάω με ένα συνάδελφο και αποφασίζουμε πως πρέπει να το κάνουμε. Μιλάω και στον πρωήν καθηγητή μου από το διδακτορικό και ενθουσιάζεται. Μάλιστα έχει ενθουσιαστεί τόσο πολύ που για πρώτη φορά με αποκάλεσε “επιστήμονα”. Τον αποχαιρετώ και γυρίζω σπίτι. Τσεκάρω email την ίδια ημέρα (γιατί τρομάρα μου εγώ ο “επιστήμονας” δεν μπορώ να ζήσω χωρίς work related emails) και μου έχει στείλει email πως ότι συζητήσαμε πρίν από μερικές ώρες, έμαθε πως έχουν ήδη καταθέσει πρόταση που όμως δεν ήταν επιτυχής. Και δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ ή να λυπηθώ. Η ιδέα όμως είναι τόσο καλή που δεν θέλω να την απορρίψω εντελώς. Μα από την άλλη έχω κουραστεί να επαναλαμβάνομαι. Ναι… ξέρω επιτέλους πως οι ιδέες μου είναι σωστές γιατί προφανώς και άλλοι έχουν σκεφτεί με παρόμοιο τρόπο όμως έχω κουραστεί να μην μπορώ να βρω την προτότυπη ιδέα.
Μα καλά θα μου πεις. Έχεις ακόμα χρόνια μπροστά σου. Άντε να δούμε που θα μας βγάλει… Την τρέλα μου…
