Αγαπημένη μου κιθάρα, αγαπημένη μου παρέα.
Κάθησα και σκέφτηκα τα χρόνια που περάσαμε παρέα. Ώρες ξεχασμένοι να τραγουδάμε τα μεράκια μας, τα τραγούδια τα ωραία, τα μερακλήδικα. Από αυτά που λίγοι αρέσκονται. Και εμείς εκεί να γρατζουνιόμαστε από μεσημέρι μέχρι βράδι. Με τα τσίπουρα ξυροσφίρι και το μεράκι στο κατακόρυφο. Κανένας από τους δυο μας δεν ήταν άριστο όργανο. Εσύ ήσουν σαν λαμαρίνα και εγώ σαν τενεκές. Και όμως γουστάραμε. (more…)
